دیدگاه پویا Vision Pouya
هیچ روایتی بدون مخاطب کار نمیکند. آنچه باور میکنیم کمتر از آنچه فکر میکنیم به درستیاش ربط دارد و بیشتر به ترس، تعلق و عجلهٔ ما. اینجا سراغ همان ریشهها میرویم — نه برای قضاوت مخاطب، برای دیدن سازوکاری که روی همهٔ ما کار میکند.
مغز پیش از آنکه درستی یک خبر را بسنجد، تهدیدش را میسنجد. به همین دلیل خبر ترسناک همیشه زودتر از تکذیبش پخش میشود، و تکذیب هرگز به همان اندازه دیده نمیشود.
آدمها روایتی را میپذیرند که آنها را در جمع خودشان نگه دارد. رد کردن یک ادعا گاهی یعنی جدا شدن از جمعی که به آن تعلق داریم، و این هزینهای است که کمتر کسی حاضر است بپردازد.
هرچه جملهای را بیشتر بشنویم آشناتر میشود، و ذهن آشنایی را با درستی اشتباه میگیرد. این تنها ترفندی است که بدون هیچ سندی هم جواب میدهد.
سیتیزنلب شبکهای با پشتیبانی اسرائیل را مستند کرد که پروپاگاندای ضدحکومتی ساخته هوش مصنوعی را به کاربران ایرانی میرساند. درسش ساده و تلخ است: مخاطب همیشه هدف است، حتی وقتی پیام به دلش مینشیند.
در دو هفتهٔ اول جنگ ۲۰۲۶، ویدیوهای جعلی ساخته هوش مصنوعی دهها میلیون بار دیده شدند. این صفحه بایگانی رسمی آن جنگ دوم است — جنگی که در فید شما جریان داشت.
ابزارهای هوش مصنوعی که قرار بود تصویر جعلی را از واقعی جدا کنند، در موارد متعدد و مستند، دقیقا کار عکس را کردهاند
اگر این طرز نگاه به کارت میآید، بقیهاش را از دست نده.